Nasz język w epoce kamienia

Padre

j. angielski – kapelan

j. asturyjski – ojciec

j. hiszpański – ojciec, rodzic, ksiądz

j. portugalski – kapłan, ojciec

j. włoski – ojciec, rodzic, twórca, sprawca

etymologia łacińska – pater – ojciec; zakonnik mający święcenia kapłańskie

łacińskie – pater pochodzi od łacińskiego patronus (rzekomo łacińskiego, bo końcówka wskazuje na grekę)

Patron

https://pl.m.wiktionary.org/wiki/patron

j. polski – opiekun; w dawnym prawie polskim zastępca procesowy, adwokat (mecenas to też opiekun); szef pułku w armii Imperium Rosyjskiego; nabój historycznej broni; szablon wykonany z tektury, metalu, drewna

wyrazy bliskoznaczne: patronować, patrol

j. angielski – stały klient; gość w hotelu, restauracji; mecenas sztuki

j. czeski, j. francuski, j. hiszpański, j. włoski – opiekun

j. norweski – nabój

j. szwedzki – nabój, ładunek, wkład; właściciel ziemski, ziemianin, gospodarz; opiekun

etymologia łacińska – patronus

Patria

https://pl.m.wiktionary.org/wiki/patria

j. polski – ojczyzna, kraj rodzinny

wyraz ten w j. polskim był w powszechnym użyciu aż do końca XVI w. kiedy to wyparł go wyraz ojczyzna

wyrazy pokrewne: patriotyzm, patriotyczny, patriotycznie, patriota, patriotka, patriarcha, Patria, Patrya

j. hiszpański – ojczyzna

j. łaciński – ojczyzna, kraj ojczysty

j. włoski – ojczyzna, miasto rodzinne

etymologia łacińska – patria

Nazwy miejscowe:

Patria, Patrya – szczyt w paśmie Lubomira i Łysiny Beskidzie Wyspowym

Patria – szczyt w paśmie Brańsko we wschodniej Słowacji

Patria – szczyt w Górach Lubowelskich na Słowacji

Patra, Patros – miasto w Grecji; Peloponez, Grecja Zachodnia, region Achaja, gmina Petros, nad Zat. Patraską

Petra (Jordania) – ruiny wykutego w skale miasta Nabatejczyków

petrus (łac.) – kamień, fragment skały

etymologia – greckie – petra – skała

petros (grec.) – kamień, fragment skały

Patroszyć

patro, patra – to kamień, skała, ojciec

szyć – to nie tylko łączyć, ale i przebijać

igła najpierw przebija materiał

szyje z łuku

przeszył go mieczem/strzałą

przeszył go na wylot

przeszył go strach

patroszyć – to szyć/przebijać kamieniem

Dawno, dawno temu, epoce kamienia (mezolicie, paleolicie (grec. litos – kamień)) ludzie sporządzali narzędzia z kamienia, kości, ości, poroży i drewna. Szczególnie poszukiwanymi rodzajami kamieni były krzemień i obsydian, ponieważ są łatwe w obróbce i ostre. Dlatego świetnie nadawały się do patroszenia upolowanej zwierzyny. Gdzie są kopalnie krzemienia i obsydianu? Przede wszystkim w Górach Świętokrzyskich. W Krzemionkach Opatowskich odkryto kopalnie krzemienia, które eksploatowano w czasie ok. 3900 – 1600 lat p.n.e. Znajdowały się tu warsztaty produkujące z krzemienia siekiery i noże, sprzedawane w całej Europie. Takie kopalnie i warsztaty w Górach Świętokrzyskich powstawały już 5000 lat p.n.e. Inne miejscowości to: Świeciechów, Tomaszów i Ożarów.

Drugim takim ośrodkiem są Góry Kaczawskie (polska kraina wygasłych wulkanów). Tam wydobywano obsydian i przetwarzano go, również od ok. 5000 lat p.n.e.

Inne kopalnie krzemienia w Europie z tego czasu, to: Włochy (np. Defensola), Hiszpania (Casa Montero), Anglia (Grimes Graves, Chuch Hill, Cissubry i in.), Belgia (Spiennes), Holandia (Rijckholt – St. Geertruid), Francja (Jablines), Dania (Hov), Białoruś (Krasne Sioło).

Nowożytna lingwistyka uważa, że rdzeń PTR – patro, patra, patria pochodzi z łaciny. Nam j.w. wyszło, że z greki. Ale czy na pewno z greki? Słowo patroszyć przeczy temu. Przeczy temu też określenie patron – nabój.

Co było pierwszym nabojem?

Kamień rzucany ręką. Potem kamień miotany z procy. Następnie strzała wypuszczana z łuku. Z czego robiono groty strzał (grot – grota)? Z kamienia (krzemień, obsydian) lub kości.

Patronować

patro – kamień

wać – słowo (zachowało się w sanskrycie watti – słowo)

patronować – to kamienne słowo

patronować – to przewodzić

A co ma przywódca?

ostatnie, czyli kamienne słowo

patron, to nie tylko skała, ale i opiekun

padre (ojciec) i patron (opiekun, kamień, skała) mają ten sam źródłosłów

Co wspólnego ma ojciec, opiekun i skała, kamień?

petros, petrus tłumaczy się też jako opoka

opoka to skała, ale i fundament

fundamenty wykonywano niegdyś z kamienia

słowo skała w dawnym j. polskim też było wieloznaczne, tak, jak dzisiejsze opoka

ojciec to opoka, fundament rodziny

Parta u m.in. Słowaków, Chorwatów i Łużyczan to kobiece nakrycie głowy, coś w rodzaju korony, diademu. Jest to symbol patronki, opoki, fundamentu rodziny, bo u Słowian była nim również kobieta.

Jak widać te pojęcia i skojarzenia, na podstawie, których je tworzono, powstały w głowie człowieka z epoki kamienia. Jak wyglądał jego świat? W jego świecie najtrwalsze, niezmienne były kamienie i skały. Wszystko dookoła się zmieniało wraz ze zmieniającymi się porami roku, dojrzewaniem, wzrostem, starzeniem. Puszcza inaczej wyglądała wiosną, inaczej latem, inaczej jesienią, inaczej zimą. Człowiek w ciągu swojego kilkudziesięcioletniego życia widział, jak kiełkuje mały dąbek, wzrasta wraz z upływem lat, aby w końcu przemienić się w rozłożyste drzewo. Obserwował, jak ludzie rodzą się, rosną, dojrzewają, starzeją się i umierają. Rzeka wiosną, przy roztopach rozlewała szeroko swe koryto. Potem je zwężała. Czasem nawet bardzo, jeśli było suche lato. Jeśli zaś było ulewne, wylewała z brzegów. Zimą pokrywała ją kra. Wszystko dookoła ulegało przemianom w nieustającym cyklu życia i śmierci. Tylko kamień, jak stał, tak stał, niezmienny. Dlatego to on dla człowieka prehistorycznego punktem odniesienia.

lata – roki odmierzano kamieniami (rock)

rok (przedział czasu) – rock (kamień)

Czas jest kamienny, nieubłagany, niewzruszony.

I skałę, i czas możesz sobie błagać, prosić, to nic nie da. Nic nie zmieni. Możesz się siłować ze skałą. To ty się zasapiesz. Ona nie drgnie na milimetr. Możesz się próbować ścigać z czasem. To nic nie da. Nic nie zmieni. To ty się zasapiesz. Czas będzie płynął w swoim rytmie, w swoim tempie, niewzruszony, nieubłagany, jak głaz. Stąd skojarzenie czasu z kamieniem.

Patroszyć, patron, patronować, to nie są łacińskie, ani greckie słowa, tylko słowiańskie. Stąd wniosek, że sam rdzeń PTR oraz słowa: patra, patro, patria nie są greckiego, ani łacińskiego pochodzenia.

Dlaczego nowożytna lingwistyka (jak również historia oraz archeologia) są zakłamane, wyjaśniałam pokrótce tutaj, ale jak to się stało, że w łacinie i grece są słowa pochodzenia słowiańskiego? Cóż, to długa, zawiła, ale i ciekawa historia.

Dragomira

Reklamy

12 komentarzy do “Nasz język w epoce kamienia

  1. Adam Smoliński

    „Parta u min. Słowaków, Chorwatów i Łużyczan to kobiece nakrycie głowy, coś w rodzaju korony, diademu. Jest to symbol patronki, opoki, fundamentu rodziny, bo u Słowian była nim również kobieta.Parta u min. Słowaków, Chorwatów i Łużyczan to kobiece nakrycie głowy, coś w rodzaju korony, diademu. Jest to symbol patronki, opoki, fundamentu rodziny, bo u Słowian była nim również kobieta.”
    http://svasti.org/cd/Izwor/Leledrag.htm
    „Kagan ~ Koszyszek od szysza ~ kagańca, ”koszyk żelazny z płonącym wewnątrz ogniem”, to korona Amona i starożytny tytuł słowiański Kagan-kaganiec (dosłownie ogień płonący w żelaznym koszu ~ plecionce z drutów żelaznych), dosłownym tłumaczeniem tytułu Kagan jest imię władcy Słowian Hertnita (odrutowane ognisko), kaganiec-kagan Hertnit jest ojcem Wala’mira (serbskie Veli’mir, rosyjskie Wielie’mir) podobnie jak Koszyszek ojcem Piasta.”

    Jednym z atrybutów władzy kaganów, a póżniej carów słowiańskich, był specjalny czepiec – czapka o charakterystycznym kształcie kosza do noszenia ognia. Była to forma późniejszej korony. Wojownicy słowiańscy również nosili rodzaj wysokich czap wojennych. Pierwotną formą tych czap były pióropusze bardzo podobne do indiańskich. Takie wysokie czapy wojowników można zobaczyć na reliefach egipskich przedstawiających wojowników tzw. Ludów Morza. Co ciekawe, wysokie czapy zbójników janosikowych i słowackich są wręcz identyczne z tymi czapami Ludów Morza.
    Zamężne kobiety słowiańskie również nosiły bardzo strojne czepce – korony. Szczególnie na Rusi bogate hospodynie i kniazinie hołdowały tradycji noszenia takich czepców, zwanych – kokosznikiem. Jeszcze pod koniec XVIII w. rosyjskie bogate arystokratki zakładały kokoszniki do tradycyjnego stroju rosyjskiego.
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Kokosznik_(nakrycie_głowy)
    Każdy region Rosji miał trochę inny rodzaj kokosznika.

    Również w architekturze cerkiewnej zaznaczył się kształt kokosznika.

    Podobnie w mitologii Słowaków również zachowało się miano Parta Nyji, czyli Korona Nyji, co nawiązuje do kamiennej korony.

    Polubienie

    Odpowiedz
  2. Pingback: Do nowoprzybyłych miłośników Słowiańszczyzny | Imperium Lechitów

  3. ORLICKI

    A gdzie jest PARTA? (stąd Persja, Sparta)
    I PARTO-WIE?
    To przecież od scytyjskie.
    „Partia, grec. Παρθία, Παρθυαία, Παρθυηνή, stp. Parthawa – kraina historyczna starożytnego Iranu, położona w dzisiejszym północno-wschodnim Iranie i Turkmenistanie, na południowy-wschód od Morza Kaspijskiego. Nazwa „Partia” pochodzi od Partów, którzy wraz z Persami i Medami należeli do zachodnich ludów irańskich.”

    Polubienie

    Odpowiedz
    1. Adam Smoliński

      Jest, jest „parta” tylko trzeba patrzeć (nomen omen) dobrze. W moim pierwszym komentarzu.
      Parta to synonim kamiennej korony, po prostu korona. Zatem:
      Partowie to – koronni
      Sparta to – z Korony, Lechia była Koroną.

      Polubienie

      Odpowiedz
  4. ORLICKI

    Od tego „przeć/przać” i „przaśny” oraz „zaprzaństwo/zaprzeć się/za-parcie” , czyli; bardzo silnie „pchać” jakby mocną skałą, być prostym i prymitywnym jak nagi kamień/skała, i mocne jak skała zaparcie w miejscu.

    Polubienie

    Odpowiedz
  5. Pingback: Wielka Lechia: Dragomira Płońska - Nasz język w epoce kamienia | Białczyński

  6. Pingback: Dziewczyna żołnierza, czy dziewczyna żołnierz? | Imperium Lechitów

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s